پارک منجنیق
شبهای پارک منجنیق ...!

شبهای پارک منجنیق ...!

شهر باغ ها . . . نوشته آقای داریوش زنگنه
دیر زمانی ، زیستن
مضمون سادگی و صداقت بود .
در جای جای این شهر باغها،
در جوی جوی زلال آبها ،
رودخانه ها ، جویبارها ، چشمه ها
و لحظه ها جاری بود .
آن دور دورها
در شهر باغها ،
بوی پاکی ، عشق ، عاطفه
شور دیدن ، دویدن و بوییدن ،
چقدر به زندگی شباهت داشت .
سپیده دمان که صدای پای آدمها
با جنبش طبیعت همراه بود
و نفسها با نوازش خنک نسیم گره میخورد
بر خاک پاک ، نقش هستی می کشید .
صدای گنجشکها ، آواز کبوترهای باغی
و نجوای مرغ و خروس در فضای مصفای خانه ها
و گاوها و بره ها که از آخور سحرگاه تا آبشخور غروب
می چریدند .
و پروانه ها که عاشقانه در گلزار صمیمیت پرواز می کردند
در هر گوشه زندگی طعم شهد شیرینی داشت .
« مِلِنجان » سرسبز و پر از آب ، سحرگاه بیدار می شد
و جوی آبش چه سیراب بود .
لطافت زمین با بوی بابونه ها و شبدرهای خوشبو
و سرسبزی انبوه « نِی » ها در همه فصلها .
بوی دلپذیر پونه ها
و گیسوان بلند و پریشان بیدها ،
چه دلپذیر و با نشاط بود هوای دره ها ، تپه ها و
تراوش چشمه ها
کشتزاران برنج ، گوجه ، خیار ، ماش ، باقلا
. . . پیاز و تربچه و سبزی . ..
و زمین ، که هیچگاه بیکار نبود .
آن سوی تر ،
آسیابهای آبی متروک
و « بَردِ سیلا »
آنجا که ارغوانی بود و اکنون هم هست
تا پای چشمه زلال « درویشان »
و گوارایی آب آن .
« اوربِه » ، خفته و درز میان باغها
و پای کشیده تا « مَنجَنیق »
با بوی برنج و شبنم و باران
و آب که همیشه در رگهایش جاری بود و هست
و درختان پراکنده انجیر و توت و بوته های تمشک
تا آن سوی « شَنگ » و « ابراهیمی »
زمین سرشار زیستن بود .
باغها با دیوارهای چوبی « تَجیر »
ساخته از « شیل » درختان انار
و درختان انبوه میوه دار کهنسال
سیب ، زرد آلو ، انار ، انگور ، آلو و . . .
. . . و هیاهوی شادمانه برزگر و باغبان
که با شخم زدن و درو کردن همراهی میکرد .
و زندگی ،
که دیر زمانی مضمون سادگی و صداقت بود .
عکسی از خیابان بهشت آباد ( دانشگاه پیام نور )
پی نوشت ها :
- مِلِنجان : پلاکی از شالیزارها در باغملک .
- بَردِ سیلا : یا سنگ سوراخ ، یکی از مکانهایی است که از دیرباز مورد تقدس و احترام مردم منطقه بوده است .
- ارغوانی : پلاکی دیگر از شالیزارها .
- اوربه : منطقه ای باستانی در باغملک .
- تجیر : دیوار .
- شیل : شاخه بلند درخت انار که جهت ساخت تجیر استفاده می شد .
عکس زیر مربوط به بقعه متبرکه امامزاده عبداله (ع) است .
نواده امام موسی کاظم (ع) که خفته در برفهای منگشت هر ساله مامن و ملجاء هزاران شیفته عاشق است که از نقاط مختلف کشور برای زیارت به پا بوسش مشرف میشوند .
((( شاه منگشت )))
